Από τα φυτώρια της Μπαρτσελόνα προέρχονται και εκατοντάδες άλλοι εν ενεργεία ποδοσφαιριστές, που παίζουν σε διάφορες ομάδες, όπως και ο δικός μας Σίτο Ριέρα καθώς και ο αδελφός του.
Ο πιο υποσχόμενος παίκτης, και σίγουρα ο πιο συμπαθής παίκτης του Ολυμπιακού, είναι αυτός ο μικρός ο Φετβατζίδης, που επίσης προέρχεται από τα φυτώρια του Ολυμπιακού, όπως και ο Μήτρογλου και αρκετοί ακόμα.
Ο πιο ταλαντούχος παίκτης του Παναθηναϊκού, άσχετα ότι είναι αντιπαθέστατος γιατί έχει κάνει διατριβή στην Καραγκούνεια λογική, είναι ο Νίνης. Δικό του παιδί.
Τυχαίο? Δεν νομίζω... Όταν οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες της Ελλάδας φτάσουν στο επίπεδο της πραγματικά μεγάλης Μπάρτσα, και έχουν παραγωγή ταλέντων και αξιοποίηση των ταλαντούχων παικτών που παράγουν στην ομάδα τους, τότε θα γίνουν πραγματικά μεγάλες ομάδες... Πότε η ΑΕΚ έκανε μπαμ στην Ελλάδα? Όταν είχε στην σύνθεση της Ελληνόπουλα, Παπασταθόπουλους, Μόρες, κλπ. Με τον Τσάρτα, και τον Ντέμη. Ψέμματα είναι?
Στον αντίποδα εμείς, μια ομάδα που παραδοσιακά αναδείκνυε ταλέντα, που ήταν συμπαθής και αξιοσέβαστη σε όλο τον φίλαθλο κόσμο της Ελλάδας, που όλοι αναγνώριζαν την ικανότητα μας να αναδεικνύουμε παίκτες επιπέδου Σαραβάκου, Μαύρου, Αναστόπουλου, Δέδε, κλπ, που σφαζόντουσαν να μας αρπάξουν παίκτες όπως ο Ναλιτζής, ο Βαγγελάκης ο Μάντζιος, ο Σπυρόπουλος, ο Τζαβελάκος, κλπ, έχουμε γίνει ομάδα περίγελος, με τις καραβιές των ξένων που ελπίζουμε να αξίζει τελικά ένας δυο εξ αυτών και να τους πουλήσουμε σαν Τζιμπούρ.
Από ομάδα μοντέλο, γίναμε όντως ομάδα μπουρδέλο, όχι μόνο για το ποδόσφαιρο που παίζουμε, αλλά κυρίως γι αυτό που εκπροσωπούμε. Δεν παράγουμε τίποτα, και προσπαθεί η διοίκηση να κάνει αρπαχτή από την μεταπώληση παικτών αμφιβόλου πλέον αξίας.
Κάποτε είχαμε έναν Φάνη Χριστοδούλου, που η φανέλα που φορούσε σήμαινε πολλά γι αυτόν. Τώρα είμαστε σκαλοπάτι για μια καλύτερη μεταγραφή, στα μάτια των διαφόρων μισθοφόρων. Κι αν κάποιος εξ αυτών αγαπήσει πραγματικά την ομάδα μας, έχει την τύχη του Ντάριο Φερνάντεζ.
Και όμως, το πόλο της ομάδας μας, έχει προ πολλού αποδείξει πως με τα Ελληνόπουλα έχει πετύχει να γίνουμε η καλύτερη ομάδα της Ελλάδας, με λαμπρό μέλλον εάν βέβαια δεν τα σκατώσουμε και διαλυθούμε.
Διότι έχουμε και αυτό το χάρισμα. Να τα σκατώνουμε όλα.
Όσοι παίκτες σκούπιζαν τον πάγκο, και τους παρουσίασαν σαν παίκτες με μέλλον στην ομάδα μας, φεύγουν για άλλες ομάδες, μικρών κατηγοριών. Τα προηγούμενα χρόνια χάθηκαν, ενώ το μέλλον έχει επενδυθεί σε διάφορους απίθανους τύπους από όλες της γωνιές της Γης, με μοναδικό στόχο το κέρδος της ενδεχόμενης μελλοντικής μεταπώλησης τους. Δυστυχώς, αυτοί που παίρνουν αποφάσεις, δεν εκφράζουν ούτε τα ιδεώδη της 120χρονης ιστορίας μας, ούτε έχουν την στοιχειώδη λογική.
Καταντήσαμε ένας Αστέρας Τρίπολης, η ομάδα απαρτίζεται από διάφορους Καρντόσους που παριστάνουν τους καμπόσους, απειθαρχία, νεύρα, εν ψυχρώ κλωτσιές, αλητείες. Μια ακέφαλη ομάδα, με πρόεδρο μια καρικατούρα ανθρώπου που κοροϊδεύει το σύμπαν, με κύριο μέτοχο αμέτοχο, που το μόνο που τον απασχολεί είναι τι θα βάλει στην τσέπη του, ή τι δεν θα βγάλει από εκεί, και με οπαδούς που έχουν γυρίσει την πλάτη τους στην ομάδα και απέχουν.
Την Κυριακή, θα πάω στο γήπεδο να δω το παιχνίδι με τον Άρη, και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω: Να χαρώ εάν νικήσουμε? Να υποστηρίζω την ομάδα που θα φέρει το σήμα της ομάδας μου, ή να γιουχάρω για το συνονθύλευμα των μισθοφόρων που θα παραταχθούν μπροστά μου φορώντας πυτζάμες? Φταίει ο προπονητής για τα χάλια της ομάδας? Φταίνε αυτοί που αντί να προετοιμάζει μια ομάδα ο άνθρωπος αυτός, του επέβαλλαν να δοκιμάζει διάφορα ταλέντα από τα πέρατα της Γης? Ή φταίει εκείνος που τους προσέλαβε όλους αυτούς και απέχει, νίπτοντας τας χείρας του?
Δεν ξέρω τι να κάνω... Το μόνο που ξέρω, είναι πως για να γίνουμε κάποτε μεγάλη ομάδα, θα πρέπει να παράγουμε παίκτες ταλέντα, και όχι να συνεχίσουμε το μοντέλο με τις καραβιές των ξένων.
Θυμάμαι, πριν από 7-8 χρόνια, παρακολούθησα αρκετούς αγώνες παιδικών ομάδων, και υπήρχαν πολλά ταλαντούχα παιδιά στα τμήματα υποδομής του Πανιωνίου. Τι απέγιναν όλα αυτά τα παιδιά που τώρα θα είναι από 20 μέχρι 22 χρονών? Από τόσα παιδιά, δεν ξεχώρισε κανένας? Γιατί και ο Τζαβέλας που είναι ο τελευταίος παίκτης που αναδείχτηκε από τον Πανιώνιο, στον Υμηττό έμαθε μπάλα, και από την Κέρκυρα τον τσιμπήσαμε, σχεδόν έτοιμο. Τι φταίει που τα δικά μας παιδιά, δεν έχουν καμία τύχη? Γιατί δεν βλέπουμε έναν Τζαβέλα έστω, από τις δικές μας ακαδημίες?
Αντί να ψάχνουμε για σωτήρες ή για μεσσίες, αντί να ψάχνουμε ταλέντα στα πέρατα της γης, ας σκύψουμε στα τμήματα υποδομής, να βρούμε τι φταίει, τι γίνεται λάθος. Από εκεί θα αναγεννηθεί ο Πανιώνιος, έτσι θα μείνουμε στα ιδεώδη και στα οράματα όσων δημιούργησαν την ομάδα μας, και όσων την αγάπησαν και την υπηρέτησαν για 120 χρόνια. Ο Πανιώνιος δεν είναι μπίζνα, δεν είναι τρόπος επιπλέον πλουτισμού, είναι χώρος προσφοράς, χώρος αθλητισμού των νέων της χώρας μας, και έτσι πρέπει να παραμείνει. Όποιος δεν θέλει ή δεν μπορεί, να πάρει δρόμο. Ο Πανιώνιος δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Υπήρξε πριν τους σημερινούς "ιδιοκτήτες" του, και θα υπάρχει και μετά από αυτούς.
