Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσανε στην ζούγκλα 2 ζωάκια εκ γενετής τυφλά, ένα λαγουδάκι και ένα φίδι.
Ενώσανε τις στραβομάρες τους και κάνανε παρέα, γίνανε κολλητοί στο τέλος.
Μια μέρα, όπως ξεκουραζόντουσαν στην σκιά ενός δένδρου, άρχισαν να αναρωτιούνται τι ζώα είναι οι 2 φίλοι, αφού λόγω στραβομάρας δεν γνώριζαν! Έτσι συμφώνησαν να ψηλαφίσει ο ένας τον άλλον, να περιγράψει τι αισθάνεται με την αφή του, ώστε να καταλάβει ο καθένας τι ζώο είναι τελικά.
Ξεκίνησε πρώτο το φίδι να ψαχουλεύει το λαγουδάκι, και να περιγράφει...
Λοιπόν φίλε είσαι χνουδωτός, κι έχεις μια κοντή ουρίτσα, φουντωτή!
Έχεις μεγάλα αυτιά!
Α, έχεις και 2 μεγάλα δοντάκια που εξέχουν!!
Άκουσε την περιγραφή το λαγουδάκι, και μετά από λίγο φώναξε με ενθουσιασμό:
Το βρήκα!!! Είμαι λαγουδάκι!!!
Ήρθε η σειρά του λαγού να ψηλαφίζει το φίδι, όμως ψαχούλευε αλλά δεν έλεγε τίποτα....
Ρε συ, του λέει το φίδι μετά από ώρα, γιατί δεν μιλάς?
Τι να σου πω, είπε το λαγουδάκι, σε ψηλαφίζω αλλά αυτό που πιάνω δεν μου αρέσει καθόλου!!!
Λέγε ρε, μην είσαι βλάκας! είπε το φίδι...
Καλά, συνέχισε το λαγουδάκι, θα σου πω...
Κατ΄ αρχάς είσαι γλοιώδες!
Σέρνεσαι κάτω!!
Έχει διχαλωτή γλώσσα!!!
Και το χειρότερο από όλα... όσο και να ψάχνω ρε φίλε, δεν έχεις αρχίδια!!!!!!!
Όχι ρε πούστη, είπε το φίδι, όχι ρε!!!
Μάλλον είμαι δικηγόρος!!!
