Είμαστε αυτοί που οι πρόγονοί τους "ανακάλυψαν" την δημοκρατία, αλλά δεν μάθαμε ποτέ να συζητάμε, να σκεφτόμαστε, ή να ψηφίζουμε με κριτήριο το καλό της χώρας μας. Δεν κάναμε ποτέ δημοψηφίσματα για τις κρίσιμες αποφάσεις που υποθήκευαν το μέλλον της χώρας.
Διδαχτήκαμε να υποκύπτουμε σε ψευτοδιλήμματα, να θεωρούνται προδότες όσοι δεν υπακούν στην κομματική πειθαρχία, αποστάτες όσοι διαφωνούν με τον εκάστοτε αρχηγό, υπηρέτες ύποπτων σκοπών και στόχων όσοι ασκούν κριτική. Όταν διαφωνείς, πρέπει να σωπαίνεις ή να παραιτείσαι!!! Το να διαφωνείς (φωναχτά) αλλά να δουλεύεις για το κοινό καλό, δεν παίζει...
Μόλις είσαι στην εξουσία, σταματάς να σκέφτεσαι να να μιλάς, ενώ όταν είσαι στην αντιπολίτευση όλα όσα κάνει η κυβέρνηση είναι λάθος, εσύ θα τα έκανες καλύτερα. Σέβεσαι την λαϊκή βούληση μόνο όσο ο λαός ψηφίζει αυτά που εσύ προτείνεις, ενώ όταν καταψηφίζεσαι είσαι θύμα της παραπλάνησης του λαού, ο λαός παρασύρθηκε σε λάθος επιλογή, δεν υπάρχει ποτέ το ενδεχόμενο ο άλλος να είχε δίκιο κι εσύ άδικο...
Σε μια συζήτηση που ο άλλος αποδεικνύει ότι έχει δίκιο σε αυτό που λέει, ποτέ δεν παραδεχόμαστε ότι έχει δίκιο. Ίσως να δεχτούμε πως έχει "κάποιο" δίκιο (!!!), ή έστω πως από την οπτική που το βλέπει μοιάζει να έχει δίκιο αλλά δεν είναι έτσι τελικά, χωρίς περισσότερα σχόλια του γιατί δεν είχε εν τέλει δίκιο!!!
Μόνιμα είμαστε μπροστά σε διλήμματα, εγώ ή το χάος, το μνημόνιο ή χρεωκοπία, Καραμανλής ή τανκς κλπ.
Περάσανε σχεδόν 9 μήνες από το μνημόνιο, και αυτό που από το πρώτο δευτερόλεπτο λέω, ξαφνικά το ανακάλυψαν όλοι!!!
Πως γίνεται να μην πτωχεύσουμε, εάν για να αντιμετωπιστεί το σημερινό έλλειμμα δανειζόμαστε περισσότερα, με αποτέλεσμα στο τέλος της τριετίας να έχουμε στην πλάτη μας 3 χρόνια ύφεσης και περισσότερα χρέη!
Πως γίνεται να τους πήρε 9 μήνες να το καταλάβουν?
Απλά, κανένας δεν σκέφτεται... Άλλωστε και να σκεφτόταν, δεν θα μπορούσε να μιλήσει, διότι το να μιλάς και να λες την γνώμη σου σε αυτήν την χώρα, είσαι ότι πιο ελεεινό υπάρχει!!!
Μιλάς με έναν δικηγόρο, και σου λέει πως όλοι σχεδόν όλοι οι άλλοι δικηγόροι είναι λαμόγια... Αυτός με τον οποίον μιλάς φυσικά δεν είναι, είσαι τυχερός που έπεσες πάνω του!!! Μέχρι να σου πιει το αίμα, και να ξυπνήσεις...
Μιλάς με έναν μηχανικό, και σου λέει πόσο σωστά είναι όλα όσα αυτός κατασκευάζει ή σχεδιάζει, είσαι τυχερός που έπεσες σε αυτόν, όλοι οι άλλοι είναι σκιτζήδες, κάνουν κακοτεχνίες, χρεώνουν τον κούκο αηδόνι. Έπεσες στον μόνο καλό και έντιμο...
Όλα τα πολιτικά κόμματα, έχουν την λύση πως να σωθεί η χώρα και να ζούμε καλά, αλλά μόνο όσο είναι στην αντιπολίτευση. Όταν καταλαμβάνουν την εξουσία, τότε πέφτουν θύματα σκοτεινών κύκλων που δεν τους αφήνουν... Σπανίως και που, κάνουν και λάθη, αλλά παρόλα αυτά, αυτοί είναι οι μόνοι καλοί, όλοι οι άλλοι είναι λεμέδες!
Είμαστε θύματα της παραπληροφόρησης των δημοσιογράφων, που κρύβουν την αλήθεια, που δεν ασκούν κριτική και έλεγχο στην εξουσία, ως όφειλαν.
Σπανίως, όταν θίγονται τα προσωπικά τους συμφέροντα, γίνεται κάποιο θαύμα και αποκτούν κριτική σκέψη, κι αν τολμήσεις να τους την πεις γιατί τόσο καιρό δεν τα γράφανε έτσι, τότε... είτε επικαλούνται το γενικότερο καλό, εξ αιτίας του οποίου δεν μιλούσανε τόσο καιρό, είτε πως είσαι εμπαθής μαζί τους, γιατί σε ενόχλησε πιθανόν η κριτική που έκαναν τώρα...
Η συζήτηση, ο διάλογος, τα επιχειρήματα, οι σκέψεις, οι υποθέσεις που οδηγούν σε συμπεράσματα που θα κριθούν από την πράξη, είναι εχθρικές ενέργειες. Πρέπει ο καθένας μας να έχει μια ταμπέλα, μια ταυτότητα, και με βάση αυτήν να κριθεί, και όχι με βάση όσα λέει τελικά...
Βαρεθήκατε? Συνεχίζετε να διαβάζετε?
Σε ένα μπλογκ που ο λόγος ύπαρξης του είναι ο Πανιώνιος, φυσικά πρέπει να χώσω και λίγο από Πανιώνιο. Η γενικότερη λογική, ο γενικότερος τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς, δεν θα μπορούσε να διαφέρει στον Πανιώνιο Κόσμο. (τον κόσμο, όχι την εφημερίδα)
Είσαι ας πούμε ο κάθε Τσακίρης, ένας Θεός ξέρει πόσα έβαλες από την τσέπη σου, ποιά ήταν τα βαθύτερα αίτια και οι ανάγκες σου που σε έκαναν να ασχοληθείς με τον Πανιώνιο, ποιές ήταν οι προθέσεις του, ποιά τα κίνητρα σου.
Όμως κάποιοι συζητάνε για εσένα, κρίνουν (ή κατακρίνουν ενίοτε) τις επιλογές σου, τα αποτελέσματα των πράξεων σου, κλπ. Πόσο πιθανόν είναι να μπορείς να ανεχτείς ο καθένας να έχει μια γνώμη, και το χειρότερο να την λέει κιόλας?
Είσαι το κάθε στέλεχος μιας ομάδας σαν τον Πανιώνιο, είναι φυσικό να κρίνεσαι για κάθε πράξη σου, πόσο πιθανόν είναι να μπορείς να δεχτείς την κριτική που σου γίνεται, δεδομένης της γενικότερης λογικής, πως τίποτα δεν πρέπει να συζητιέται για το "καλό της ομάδας"? Κυνηγοί φαντασμάτων, χαρακτηρίζονται όσοι λένε την γνώμη τους ή προβληματίζονται για όσα συμβαίνουν.
Πως έχει καταντήσει έτσι αυτός ο λαός, απόγονος όσων "ανακάλυψαν" την δημοκρατία, πως γίνεται ο μόνος νόμος που είναι αποδεκτός να είναι ο νόμος της Ομερτά, ο νόμος της σιωπής της Μαφίας?
Να με συγχωρείτε όσοι τους ενοχλώ κατά καιρούς, εγώ θα λέω την γνώμη μου ευθαρσώς, δεν είμαι συνένοχος σε κανένα έγκλημα για να σωπάσω, δεν εκπροσωπώ κανέναν παρά μόνο τον εαυτό μου, θα κάνω υποθέσεις, θα βγάζω συμπεράσματα, θα κρίνω με όσα ξέρω, και θα αξιολογώ τα γεγονότα με βάση τα αποτελέσματα τους. Όποιος ενοχλείται ή χαλιέται, ας μην συνεχίσει να διαβάζει το μπλογκ μου, δεν είναι υποχρεωτικό.
Χαίρομαι για τα σχόλια, για τα επιχειρήματα και τις διαφωνίες, δεν είμαι αλάνθαστος, δεν τα ξέρω όλα (το αντίθετο μάλλον συμβαίνει, ξέρω πολύ λίγα), αλλά δεν θα σωπάσω, γιατί το να λέω την εκάστοτε γνώμη μου, το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα και ανάγκη μου.
ΥΓ. Παρακολουθώ και διαβάζω τις εξελίξεις στα διοικητικά του Πανιωνίου, όμως δεν μπορώ (προς το παρόν) να σχολιάσω το παραμικρό, απλά να πω πως χαίρομαι που στις 17 του περασμένου Νοέμβρη γράφτηκα σαν (πάρεδρο) μέλος του Ερασιτέχνη, λυπάμαι που δεν το έκανα νωρίτερα, λυπάμαι επίσης που δεν το έκαναν μερικές εκατοντάδες ακόμα Πανιώνιοι, για να έχουμε έναν ισχυρό ερασιτέχνη με δυνατή βάση, εγγυητή και θεματοφύλακα σταθερότητας.