νέα αγωνιστική περίοδος

Η νέα αγωνιστική περίοδος ξεκίνησε, με μια νίκη 2-1 απέναντι στην Εργοτέλη, και μια ήττα 2-1 από τον Παναθηναϊκό στα τελευταία 5 λεπτά. Φτάσαμε στην πηγή με το 0-1, αλλά νερό δεν ήπιαμε.

Νεανική ομάδα, με πολύ ταλέντο και όρεξη αλλά και με απειρία, με άπειρο αλλά και ταλαντούχο προπονητή, με όλες τις προϋποθέσεις για το καλύτερο αποτέλεσμα σε κάθε παιχνίδι. Καλό θέαμα, αγωνιστικότητα, αυτοματισμοί, καλές εμπνεύσεις αλλά και παιδαριώδη λάθη.

Ο φετινός Πανιώνιος είναι ένα αίνιγμα. Ας ελπίσουμε ότι θα τα καταφέρει να σωθεί, αλλά και να βάλει τις βάσεις για καλύτερο μέλλον. Με οικονομική εξυγίανση, χωρίς χρέη σε δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς τις πλάτες του Μαρινάκη, χωρίς τις πλάτες κανενός. 

ευχές για το 2014

Εύχομαι σε όλους τους Πανιώνιους να έχουν μια ευτυχισμένη χρονιά, με υγεία και αγωνιστικές επιτυχίες σε όλα τα αθλήματα. 

«ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ»

«Θεωρώντας υποχρέωση να ενημερώσουμε όλο το ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ κάνουμε γνωστό ότι μερίδα φίλων του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΑΣ αναλάβαμε πρωτοβουλία σε μια προσπάθεια οικονομικής εκστρατείας! Αφορμή ο παρατεταμένες οφειλές της ομάδας προς τους ποδοσφαιριστές μας. Θέλοντας λοιπόν να σταθούμε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ και πάνω απ όλα διπλά τους και με σύνθημα μας «ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ», ανοίχτηκε στη ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ λογαριασμός με αριθμό: 5036-025355-671 στο όνομα ενός φίλου της ομάδας και ενός παίχτη (τα ονόματα στη διάθεση σας, όχι όμως δημόσια για ευνόητους λογούς), που θα παραμείνει ανοιχτός μέχρι 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ! Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα γίνει άμεσα γνωστό σε όλους και κατόπιν θα δοθεί σαν οικονομική ενίσχυση για τους παίχτες και ΜΟΝΟ!!!

ΟΣΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΑΥΤΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!».

------------------

Σχόλιο: Θέλω να πιστέψω ότι είναι σοβαρή η πρωτοβουλία, και γι αυτό την αναδημοσιεύω. Όποιος μπορεί και θέλει, ας την υποστηρίξει. 

δεν το κόβει!!!

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί, κι η χαρά δεν την αφήνει. Το κόβει το γαμήσι η πουτάνα? Δεν το κόβει!!!

Κάπως έτσι κι εγώ, βρέθηκα εχθές στα παλιά λημέρια, για προπόνηση με τους Πανιώγερους. Και είδα μαύρα σκοτάδια στην μικρή πισίνα, και ρώτησα κι έμαθα πως είναι κλειστή.

Το αστείο είναι πως μου είπε κάποιος Πανιώνιος ότι εάν δεν πληρωθεί άμεσα το φυσικό αέριο για να λειτουργήσει άμεσα το κολυμβητήριο, αυτό θα σημάνει την οριστική οικονομική κατάρρευση του ερασιτέχνη, αφού ήδη χάνονται τεράστια έσοδα από όσα εισπράττανε από τους αθλούμενους στην πισίνα... Κοινό, εκμάθηση, κολυμβητικά τμήματα, πόλο, αερόμπικ, κλπ.

Όλα τα είχα ακούσει, αλλά αυτό ξεπέρασε τα όρια μου, και με έκανε να ξαναγράψω στο μπλογκ μου. Τόσο καιρό άκουγα πως το κόστος της πισίνας είναι τεράστιο και ασύμφορο. Πως έγινε ξαφνικά προσοδοφόρα η πισίνα??? 

Καλύτερα κλειστή η πισίνα, μην πω ότι καλύτερα να μπαζωθεί να γίνει κι αυτή καφετέρια ή μπιλιαρδάδικο. Αίθουσα μπόουλινγκ να γίνει, ακόμα πιο καλά. Τι τις θέλουμε τις πισίνες? Άλλωστε το μπόουλινγκ σύντομα θα γίνει ολυμπιακό άθλημα, ενώ η ελληνορωμαϊκή θα αποβληθεί.

Το πόλο κανονικά είναι άθλημα με άλογα και μπαστούνια. Το water πόλο ξεκίνησε σαν καλαμπούρι, μέσα στο νερό και πάνω σε βαρέλια που αναπαριστούσαν τα άλογα. Ο Πανιώνιος πρωτοπόρος όπως πάντα, ας φέρει στην Ελλάδα το άθλημα του μέλλοντος, που ούτε έξοδα θέρμανσης έχει, ούτε τίποτα: Το κανό πόλο, στην θάλασσα παίζεται πάνω σε κανό. Έχει γέλιο και μικρά λειτουργικά. 

Από θάλασσα άλλο τίποτα, να πιούν κι οι ρέγγες και τζάμπα μάλιστα.

Τις πισίνες τι τις θέλουμε? 

Αλήθεια, γιατί δεν την κάνουμε την πισίνα γήπεδο μπάσκετ???

ξενέρωσα

Αν και είναι φανερό από καιρό, τελικά έχω ξενερώσει τόσο πολύ που δεν έχω διάθεση για τίποτα, σχετικά με τον Πανιώνιο. Μαθαίνω την επικαιρότητα, αλλά βαριέμαι να την σχολιάσω. 

Το μόνο που μου λείπει, είναι κάποιοι φίλοι. Μερικούς από αυτούς τους συναντάω πλέον μόνο στο facebook. Τους περισσότερους ούτε καν εκεί.

Αυτό είναι το μόνο που με στενοχωρεί. 

Ήταν μια φάση της ζωής που μάλλον έκλεισε. Εάν θα είναι οριστικό και αμετάκλητο δεν το γνωρίζω. Απλά ένοιωσα την ανάγκη να το πω, για να μην απορούν κάποιοι φίλοι που είχαν συνηθίσει να διαβάζουν τι έγραφα.

Ανέκαθεν έλεγα πως το ποδόσφαιρο ήταν για εμένα ένα θέαμα, μια διασκέδαση. Πλήρωνα για να το ευχαριστιέμαι. Αφού έπαψα να το ευχαριστιέμαι, δεν βλέπω τον λόγο να ασχολούμαι άλλο.

Ελπίζω να βρεθούν αφορμές για να ξαναβρεθώ με τους φίλους μου.

φίλε Βασίλη

είναι λίγο γελοίος αυτός ο τρόπος συζήτησης. Στα πλαίσια μιας δημόσιας συζήτησης υπάρχουν αρκετά προσωπικά θέματα που δεν μπορούν να ειπωθούν, πόσο μάλλον όταν αυτά αφορούν παιδιά. Άρα εκ των πραγμάτων είναι πολύ δύσκολο μέχρι αδύνατο να γίνει συζήτηση.

Εύχομαι και ελπίζω να βρει τον δρόμο του ο Πανιώνιος και τα ερασιτεχνικά του τμήματα, και ειδικότερα το τμήμα του πόλο, έστω κι αν δεν συμμετέχει πλέον ο γιός μου σε αυτό.

Εάν άρχιζα να εξιστορώ τι αντιμετώπισε το παιδί μου από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στον Πανιώνιο, θα τελείωνα αύριο το γράψιμο. Αλλά όπως είπα και πριν, όλα αυτά αφορούν παιδιά, και δεν μπορώ να αναφερθώ δημόσια. Αφορούν και τους γονείς τους, που πάλι θα καταλήξουμε και στα παιδιά, άρα πάλι δεν μπορώ να αναφερθώ. Δεν το λέω για να δικαιολογήσω κανέναν, αλλά δεν μπορεί κάτι να κριθεί ένα μεμονωμένο περιστατικό εάν δεν εξετάσουμε τι προηγήθηκε.

Γι αυτό από πρόπερσι αυτό που ζητούσα, ήταν να μπούνε κανόνες από τον ίδιο τον Πανιώνιο, και οι προπονητές και οι έφοροι να κρίνονται με βάση αυτούς τους κανόνες και την εφαρμογή τους, κι όχι να κάνει ο καθένας αυτό που νομίζει εκείνος, να βάζει ο καθένας τους δικούς του στόχους και προτεραιότητες, και γενικά να επικρατεί ένα μπάχαλο.

Κατά τη γνώμη μου από εκεί πρέπει να ξεκινήσει ο Πανιώνιος. Να βάλει στόχους και κανόνες. Και φυσικά να τιμωρούνται όσοι δεν τους τηρούν.

Σε έναν σύλλογο που η γκρίνια πρωταγωνιστεί, αυτή μεταφέρεται και στα αποδυτήρια, και στους αγωνιστικούς χώρους. Σε έναν σύλλογο με κανόνες και τάξη, όλοι συμμορφώνονται, κι όσοι δεν το κάνουν πρέπει να αποβάλλονται.

Όσον αφορά το δικό μου το παιδί, ναι θεωρώ σημαντικό κομμάτι στην ζωή του να αθλείται και να εκτονώνει την ενέργεια του στον αθλητισμό. Όμως αυτό πρέπει να συμβαίνει κάπου που θα επικρατεί ηρεμία, τάξη, κανόνες, καλό κλίμα, ώστε το παιδί μου να κερδίσει σαν προσωπικότητα από αυτά όλα, κι όχι να επικρατεί το χάος, που θα εκπαιδεύει το παιδί μου στο να γίνει αλήτης. Εάν θυμάσαι από πέρυσι είχα εντοπίσει πως ο ΑΛΗΤΗς και ο ΑΘΛΗΤΗς διαφέρουν για ένα Θήτα.

Ένα παιδί, σε ένα υγιές περιβάλλον έχει εντελώς διαφορετική ψυχολογία και συμπεριφορά απότι θα είχε το ίδιο σε λάθος περιβάλλον. Και το ανάποδο. Αυτό που πρέπει να αντιμετωπίσει ο Πανιώνιος, είναι τις αιτίες που δημιουργούν τα προβλήματα. Αυτή είναι η γνώμη μου, και επιμένω σε αυτήν, χωρίς να μπορώ να επεκταθώ με παραδείγματα. 

Στο επίμαχο θέμα με τις ώρες προπόνησης, αυτό που με ενόχλησε ήταν ότι καλώς ή κακώς (δεν μπορώ εγώ να το κρίνω αλλά είναι θέμα σχεδιασμού του Πανιωνίου και του τμήματος), αποφασίστηκε να προπονηθούν τα παιδιά στις 8:00 το πρωί του σαββάτου, και ο προπονητής τα έβαλε να κάνουν πολλά κολύμπια. Δεν είναι δουλειά των γονέων να κρίνουν τον προπονητή πόσο θα κολυμπάει τα παιδιά. Εγώ χαίρομαι όταν το παιδί μου κολυμπάει και κουράζεται, μπας και χάσει καμιά θερμίδα από τις πολλές που του περισσεύουν, και μπας και χτίσει και κανέναν μυ. Εσύ πάλι, προφανώς δεν χαίρεσαι με αυτό. Για την ώρα πάλι, πιο καλή από την πρωινή προπόνηση, που ενεργοποιεί από νωρίς τον μεταβολισμό, δεν υπάρχει. Είπαμε, εγώ δεν θέλω να αυξάνει τις αποθήκες λίπους του, το παιδί μου.

Όμως οι απόψεις μπορούν να διίστανται. Θεμιτό. 

Πως θα πάει όμως μπροστά το τμήμα, εάν γίνεται με το παραμικρό τέτοια επίθεση στον προπονητή και στους υπευθύνους? Από αυτήν την γκρίνια γλύτωσα, και αληθινά είμαι χαρούμενος γι αυτό.

Για μαζικό αθλητισμό, πάνω τα χεράκια κάτω τα χεράκια, υπάρχει και ο Μιλωνας. Ο Πανιώνιος διαφέρει από τον Μίλωνα. Οι υποδομές του χρόνια τώρα πρωταγωνιστούν και οι αντίπαλοι  μας, μας φοβούνται και μας υπολογίζουν. Μέχρι πρόσφατα στο πόλο, γιατί τώρα έχουμε μεταβληθεί σε καρπαζοεισπράχτορα. Δεν μου αρέσει και δεν μου ταιριάζει τέτοιος Πανιώνιος.

Αντώνης

ΥΓ. Σε απάντηση του υστερόγραφου σου Βασίλη, "υστερογράφω" κι εγώ!!!

Δεν είμαι κολλημένος με τον πρωταθλητισμό. Το τελευταίο δε που με απασχολεί, είναι τα μόρια για τις πανελλήνιες εξετάσεις, εάν διακριθεί ο αθλητής. 

Σαν παλιός αθλητής αλλά και εν ενεργεία αθλούμενος παρά την ηλικία μου, θεωρώ πως το μέγιστο καλό του αθλητισμού, πέραν του προφανούς που είναι η υγεία, είναι πως διδάσκει τον άνθρωπο στην προσπάθεια, στην επιμονή και την υπομονή μέχρι να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, και πως ο κόπος ανταμείβεται με σωματική και ψυχική ευεξία, με την χαρά της επιτυχίας, αλλά και με την διαχείριση της αποτυχίας που με ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια μπορεί να μετατραπεί σε επιτυχία παρακάτω.

Αθλητισμός χωρίς στόχους, δεν νοείται σε μένα. Στόχο να τρέξεις πιο γρήγορα, πιο πολύ απόσταση, να κολυμπήσεις περισσότερο, να κερδίσεις έναν αγώνα ή έστω να παίξεις καλύτερα από αυτό που μπορούσες εχθές και να γίνεις ακόμα καλύτερος αύριο. Να ξεπεράσεις τα όρια σου, να κατακτάς κάθε μέρα και μια νέα κορυφή, με στόχο κάποια στιγμή να ανέβεις και στο Έβερεστ.

Δεν θεωρώ πανάκεια τις σπουδές στα ανώτερα και στα ανώτατα ιδρύματα. Μέσα στην κρίση, βρίσκω πολύ πιο εύκολα γιατρούς να βαράνε μύγες, παρά υδραυλικό να μου φτιάξει τον θερμοσίφωνα που χάλασε. Ο υδραυλικός μου είπε πως μπορεί να έρθει την άλλη τετάρτη (σε 8 μέρες) και με μέσον (!!!) θα έρθει αύριο ένας άλλος...

Αυτά τα ολίγα περί αυτών των πολλών.

ΥΓ2. Έγραψε ο Βασίλης:

....Πως μου ήρθαν αυτά; Είναι απόρροια των χθεσινών συζητήσεων μου με γονείς μαθητών μου αλλά και αυτής της συζήτησης μου για το πόλο του Πανιωνίου με τον κύριο Βυθούλκα. Όχι οτι ο άνθρωπος μου είπε κάτι περίεργο ή κάτι το τρομερό, εξ άλλου όπως του είπα και του ίδιου αυτή τη δουλειά τη δική του την έχω κάνει χρόνια, δηλαδή να εκπροσωπώ έναν εκπαιδευτικό οργανισμό και να απαντώ στα παράπονα ενός γονιού. Απλά δεν πήρα καμία ουσιαστική απάντηση στα ερωτήματα μου γιατί δεν αξιολογήθηκε η προηγούμενη χρονιά, του πως επιλέχθηκαν οι προπονητές, ποιος ο σκοπός των υποδομών του συλλόγου απέναντι στους μαθητές του, γιατί στο πρόγραμμα που έχει η γραμματέας στο κλειστό, το μίνι πάιδων έχει προπόνηση το Σάββατο στις 2 το μεσημέρι ενώ στο πρόγραμμα που μας δώσανε εμάς έχουν το Σάββατο στις 8 το πρωί, πως ενώ ο ίδιος μου είπε ότι προέχει το σχολείο αυτό υλοποιείται από το Σύλλογο κλπ. Βέβαια έμαθα ότι ο κύριος Βυθούλκας έχει παραιτηθεί από τη θέση αυτή από τις 27 Αυγούστου. Το ποιος την έχει αναλάβει αυτή τη θέση  άγνωστο. Είναι λοιπόν άδικο να κρίνω τον άνθρωπο, που ήρθε και προσπάθησε να με ενημερώσει. Το πρόβλημα είναι ότι όταν πήρα τηλέφωνο στη γραμματεία κανείς δεν μου είπε ποιος είναι ο υπεύθυνος. Τρέχει λοιπόν μια χρονιά πάλι με πολλούς αλλά και με κανένα υπεύθυνο έτσι ώστε στο τέλος να γίνονται πάντα  αυτά που θέλουν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Έμαθα ότι από τις υποδομές του πόλο έφυγαν 50 παιδιά. Και στη συνέχεια θα φύγουν και άλλα, να είναι σίγουροι. Μου ειπώθηκε ότι ο σύλλογος κάνει μια καινούργια αρχή. Πως; Σε ποιες βάσεις; Με ποιους στόχους; Άγνωστο. Οι στόχοι φαίνεται είναι στα κεφάλια των υπευθύνων (ποιών δηλαδή;) , των ίδιων υπευθύνων που ουσιαστικά διέλυσαν το τμήμα"

Μετά την τραγική χρονιά πρόπερσι, η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μεγάλη αισιοδοξία, όσον αφορά το τμήμα των μινι παίδων που αφορούσε το δικό μου παιδί. Μετά από ένα δίμηνο φάνηκε ξεκάθαρα ότι θα ζήσουμε μια από τα ίδια. Και τελικά τα ζήσαμε. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, γιατί θα πρέπει να γράψω σεντόνια.

Το καλοκαίρι, δεν υπήρχε άνθρωπος να συνεννοηθώ. Πάλι μάθαινα για παραιτήσεις, όλοι ήταν αναρμόδιοι, παιχνίδια εξουσίας σε έναν σύλλογο που βρίσκεται υπό διάλυση, κανένας στόχος, κανένας σχεδιασμός, όλα στην τύχη τους. 

Αρχές του Σεπτέμβρη, έμαθα πως υπεύθυνος του τμήματος ορίστηκε ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ. ο Πάνος Τσελέντης. Μετά από 2 χρόνια υπομονής, μετά από 2 χρόνια προσπάθειας να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι να διορθωθούν τα πράγματα και να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο για το μέλλον, παρόλο που ο Πάνος είναι φίλος μου, αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο λόγος πολύ συγκεκριμένος: Ο Πάνος σε συζητήσεις μας κατ επανάληψιν, δεν είχε ποτέ κρύψει την αντιπάθεια του για το πόλο, την άποψη του πως το πόλο δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν σαν τμήμα του Πανιωνίου, πως στοιχίζει πολλά και δεν προσφέρει τίποτα, κλπ. Παράλληλα με αυτό το γεγονός, οργίαζε μια συζήτηση ότι δεν θα κατέβει η ανδρική ομάδα στο πρωτάθλημα, πως δεν υπάρχει τρόπος να χρηματοδοτηθεί ούτε καν το παράβολο συμμετοχής στο πρωτάθλημα, κλπ. 

Με το θάρρος της φιλίας μας, του έστειλα γραπτό μήνυμα με το εξής κείμενο: 

Πάνο, λείπω και θα γυρίσω την δευτέρα. Μέχρι την Δευτέρα όμως θέλω μια απάντηση για να ξέρω τι θα κάνω με το παιδί στο πόλο.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι στόχους και με ποιον τρόπο θα κινηθεί ο πανιώνιος. Γράφω από κινητό και προσπαθώ να είμαι σύντομος.
Έχουμε στόχο τον πρωταθλητισμό ή να μαζεύουμε πενηνταρικα από όσο πιο πολλούς γίνεται?
Θα μπουν κανόνες και πειθαρχία (εσωτ. Κανονισμός και πειθαρχία στην εφαρμογή του) ή θα παραμείνουμε μπουρδελο ?
Τα ίδια ζητάω από πέρυσι. Και φετος δεν θέλω να χάσει το παιδί μου άλλη μια χρονιά. Δεν μπορεί να τον βρίζουν συμπαίκτες του, να τον απειλούν γονείς, κι αντί να μαθαίνει αθλητικό ήθος να εκπαιδεύεται από τον πανιώνιο για αλήτης. Δεν κρύβω πως αν δεν εξασφαλιστεί ένα υγιές και ανταγωνιστικό περιβάλλον θα τον σταματήσω από τον πανιώνιο, παρά την θέληση μου να παραμείνουμε.

Όσο απάντησε σε εσάς όλους, άλλο τόσο απάντησε σε εμένα.
Το ίδιο κείμενο το έστειλα και στον έφορο του τμήματος, και πάλι δεν πήρα απαντήσεις. Είχε προηγηθεί μακροσκελέστατη τηλεφωνική επικοινωνία, και είχα λάβει την διαβεβαίωση πως θα προωθηθούν στους υπεύθυνους οι ερωτήσεις και οι προτάσεις μου. 

Απάντηση γιοκ. 

Με αυτές τις συνθήκες, δεν ήθελα να παραμείνει το παιδί μου στον Πανιώνιο. Κι άσχετα τι ήθελα ή τι δεν ήθελα εγώ, κατ αρχάς δεν ήθελε εκείνο να παραμείνει.Οπότε η συζήτηση εκεί έληξε. Πρωταγωνιστής είναι ο γιός μου, όχι εγώ. Αυτός είναι ο αθλητής, γι αυτόν γίνονται όλα.

Αυτό που ζητούσα και ζητάω από έναν σύλλογο, είναι αθλητικό στόχο, πειθαρχία, κανόνες, ένα σωστό και υγιές περιβάλλον για την άθληση του παιδιού μου. Δυστυχώς ο Πανιώνιος δεν τα εξασφάλιζε αυτά.  

Αναρωτιέται ο Βασίλης στο πιο πάνω κείμενο που δημοσιεύτηκε στο μπλογκ του, ποιός είναι ο υπεύθυνος που παίρνει αποφάσεις, που κάνει τον σχεδιασμό, κλπ. Θα του απαντήσω εγώ:
Υπεύθυνοι είναι κάποιοι που έχουν ήδη παραιτηθεί πολλάκις, που συνεργάζονται με κάποιους άλλους που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα για το πόλο, και όλοι μαζί εάν τους γυρίσεις ανάποδα, δεν θα πέσει από την τσέπη τους ούτε πενηνταράκι, πράγμα που σημαίνει ότι όσες καλές προθέσεις κι αν έχουν σαν άτομα, δεν υπάρχει σάλιο για να χρηματοδοτήσουν το τμήμα. 

Η διοίκηση ενός σωματείου, παραδοσιακά σήμαινε πως κάποιοι χομπίστες, έβαζαν και το χέρι στην τσέπη να χρηματοδοτήσουν το χόμπι τους όταν χρειαζότανε. Αυτοί που διοικούν τώρα, ξεκίνησαν σαν διοίκηση ανάγκης, προσπάθησαν να συμμαζέψουν τα χάλια των προηγούμενων διοικήσεων, αλλά έχουν πέσει στην ίδια παγίδα που οδηγάει την χώρα μας η τρόικα και το ΔΝΤ: Κόψε εδώ, κόψε εκεί, κόψε παραπέρα, συρρικνώνεται η δραστηριότητα και δημιουργείται η ανάγκη για νέες περικοπές. Ο Πανιώνιος είναι σαν τον γάιδαρο του Χότζα: Όταν θα μάθει να μην τρώει θα ψοφήσει, και κάποιοι θα αναρωτιούνται γιατί ψόφησε...

Το καλοκαίρι βρέθηκαν κάποιοι γονείς αθλητών κυρίως, που πρότειναν να βάλουν αυτοί το χέρι στην τσέπη, αλλά δεν κατάφεραν να πείσουν την διοίκηση να τους δώσει το κουμάντο του τμήματος. Έτσι αντί να γίνει προσπάθεια χρηματοδότησης των αναγκών του τμήματος, προτιμήθηκε η συνέχιση των περικοπών και της σμίκρυνσης του Πανιωνίου. Είχα βρεθεί κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους, μπερδεμένοι ήταν, δεν είχαν πραγματικό σχέδιο, είχα αμφιβολίες για τις πιθανότητες επιτυχίας τους, αλλά ένα ήταν βέβαιο: Θέλανε να διατηρήσουν τον Πανιώνιο ψηλά, να τον ανεβάσουν κι άλλο, και θα ματώνανε την τσέπη τους γι αυτό.

Εύχομαι να είμαι άδικα απαισιόδοξος, και να ευοδώσουν οι προσπάθειες των "υπευθύνων". Άλλωστε ότι και να λέμε, η τελική κρίση γίνεται πάντα εκ του αποτελέσματος. Τα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να φανούν, και τότε θα τα ξαναπούμε. 

25/9/13

Ο πρωταθλητισμός  είναι μια παρεξηγημένη έννοια. Πρωταθλητισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά αθλητισμός με αγωνιστικούς στόχους.
Πώς γίνεται αυτή η μετάβαση από τον αθλητισμό στον πρωταθλητισμό; Όχι πάντως από τη μια στιγμή στην άλλη. Γίνεται σταδιακά και υπό προϋποθέσεις. Για τα παιδιά που ξεχωρίζουν μετά τα πρώτα στάδια, αρχίζει από τους προπονητές μια ολοένα και πιο συστηματική προπόνηση. Στα παιδιά αρέσει αυτό,  γιατί όταν είναι καλοί σε κάτι, αυτό το κάτι αυτόματα τους ελκύει, έχουν κίνητρο να το κάνουν.

Η διαχείριση λοιπόν της κατάστασης αυτής και η εύρεση της ισορροπίας είναι το κλειδί για να απολαύσουν τα παιδιά τις ευεργετικές επιδράσεις του αθλητισμού και του πρωταθλητισμού που μερικές μόνο απ` αυτές αναφέρονται παρακάτω:

• Αναπτύσσουν  τις σωματικές τους  ικανότητες και αποκτούν  καλή φυσική κατάσταση.
• Μαθαίνουν ότι  "τα αγαθά κόποις κτώνται". Η επιτυχία έρχεται σαν αποτέλεσμα της συστηματικής προσπάθειας .
• Μαθαίνουν  ότι και η ήττα και η αποτυχία είναι μέσα στο παιχνίδι. Αυτό που δεν είναι στο παιχνίδι είναι η παραίτηση.
• Η διαχείριση του άγχους είναι ένα άλλο σημαντικό μάθημα. Πριν τους αγώνες ή κατά τη διάρκεια τους, το άγχος είναι πάντα παρόν και σιγά-σιγά τα  παιδιά μαθαίνουν  να το διαχειρίζονται.
• Μαθαίνουν  στην αυτοπειθαρχία που θα τους  συντροφεύει σε όλη τους  τη ζωή.
• Μαθαίνουν  να διαχειρίζονται σωστά το χρόνο τους.
• Μαθαίνουν  να ζουν  ως αθλητές σε όλη τους τη ζωή.

 

Τα κίνητρα και τα κριτήρια

Τα κίνητρα και τα κριτήρια του καθένα διαφέρουν. Όμως επειδή κρίνουν όλοι εξ ιδίων, το μόνο που μπορεί να καταλάβει κάποιος για τις πράξεις και τις ενέργειες κάποιου άλλου, είναι αυτά που ο ίδιος θα έκανε στην θέση του.

Βέβαια κανένας δεν είναι στην θέση του άλλου, γι αυτό βρίσκεται στην δικιά του θέση. Επειδή είναι διαφορετικός. Αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί άνθρωποι, έχουμε αδυναμία να συνεννοηθούμε μεταξύ μας.

Αφορμή γι αυτές τις γραμμές, ήταν μια λεκτική αντιπαράθεση εχθές με έναν άλλον Πανιώνιο, σε σελίδα του facebook, η οποία εν τέλει λογοκρίθηκε και κατέβηκε. Η σχέση μου με αυτήν την σελίδα τελείωσε οριστικά και αμετάκλητα. Δεν φταίει ο Πανιώνιος, αλλά οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που σήμερα είναι στα πράγματα για προσωπικούς λόγους και όφελος, αλλά εχθές δεν υπήρχαν και αύριο θα είναι ανύπαρκτοι στις ζωές μας.

Αν και διαφωνώ με τον Βασίλη (φερμιόνια και μποζόνια) σε πάρα πολλά θέματα, έχουμε διαφωνήσει κατ επανάληψιν και αντιπαρατεθεί πολλές φορές, αν μη τι άλλο είναι Πανιώνιος και ήταν και εχθές στον Πανιώνιο, θα είναι και αύριο κι αυτός σαν κι εμένα και σαν πολλούς άλλους, τον Πανιώνιο δεν τον έχει για να γεμίσει τις τσέπες του. Το ότι διαφωνούμε είναι υγιές. Αυτοί που μας λογοκρίνανε όμως, αύριο Κύριος οίδεν που θα βρίσκονται...

Σε κάποιες σκιές κρυμμένοι. 

Κάποιοι έχουν σαν κίνητρα την αγάπη τους για την ομάδα, τον Πανιώνιο σαν σύλλογο και σαν ιδέα. Όσο και να διαφωνώ μαζί τους, είναι και αυτοί Πανιώνιοι σαν κι εμένα.Με τον Βασίλη όσο και να αντιπαρατεθούμε, πάλι φίλοι θα είμαστε, μας ενώνει η αγάπη μας για τον Πανιώνιο.

Με τα τρωκτικά δεν θέλω και δεν μπορώ να έχω σχέσεις, δεν έχω τίποτα άλλο να τους πω, πέραν ότι είναι θέμα χρόνου να φάνε το ποντικοφάρμακο τους και να γίνουν μούμιες. 

-------------------

Βασίλη,

Ένα 10χρονο ή 11χρονο παιδί που αθλείται σε έναν σύλλογο, αν το μόνο που εισπράττει είναι βία από τους παλιότερους, βρισιές, φτυσιές, καψόνια, τραμπουκισμούς, δεν μπορεί να έχει σωστή εξέλιξη. Αφού διαμαρτυρήθηκα κατ επανάληψιν, αφού προσπάθησα με κάθε τρόπο να μην επικρατούν τέτοιες συνθήκες, αφού βρέθηκα απέναντι σε πολλούς, κάποιες φορές απέναντι και σε φίλους, τελικά διαπίστωσα πως δεν κατάφερα να εξασφαλίσω στο παιδί μου το υγιές περιβάλλον που του άξιζε.

Από τον αθλητισμό περιμένω κυρίως στην εκπαίδευση του παιδιού μου στα αθλητικά ιδεώδη και στην ευγενή άμιλλα,  κι εν συνεχεία την βελτίωση της υγείας και της σωματικής διάπλασης του. Οι επιτυχίες είναι σε τρίτη μοίρα.

Σε ένα άρρωστο περιβάλλον, μόνο αρρώστια θα κολλήσει το παιδί. 

Μακάρι κάποτε τα πράγματα να αλλάξουν. Για το καλό του Πανιωνίου και των παιδιών που τον εμπιστεύονται για την άθληση τους. 

Φρόντισε λοιπόν την διαπαιδαγώγηση και την συμπεριφορά του δικού σου παιδιού. Εγώ κάνω αυτό που χρειάζεται για το δικό μου. Δεν μπορεί να μην σε ανησυχεί εσένα το δικό σου παιδί, και να έχεις στόχο το δικό μου. 

Άλλωστε εμείς παίζουμε σε διαφορετική παραλία, δεν έχεις κανέναν λόγο να ασχολείσαι μαζί μας προσωπικά.

Καλύτερα να ασχολούμαστε με αυτά που μας ενώνουν, την αγάπη μας στον Πανιώνιο, όπου κι αν προπονούνται τα παιδιά μας.

Καλημέρα σε όλους. 

-------------

Προσωπικό το θέμα, σε προσωπικό μπλογκ.  

Τα σχόλια, εδώ και κάποιον καιρό, είναι περιττά. 

 

παρελθόν από τον Πανιώνιο ο Ζάχος Αναστασιάδης

Ο έμπειρος διεθνής περιφερειακός αποφάσισε να αποχωρήσει από τους «κυανέρυθρους», παρά τη συμφωνία των δύο πλευρών πριν μερικές μέρες για ανανέωση της συνεργασίας τους.

Ο Αναστασιάδης επικαλέστηκε την ασέβεια προς το πρόσωπό του και προς την ιστορία του συλλόγου, όπως και το γεγονός πως το πόλο έχει μετατραπεί σε ερασιτεχνικό άθλημα πλέον και θα πρέπει να δουλεύει καθημερινά αλλού για να ζήσει, οπότε δεν προλαβαίνει. 

http://www.sport-fm.gr/article/parelthon-o-anastasiadis/722440

Σχόλιο: 
Στην παρούσα οικονομική συγκυρία, μόνο σαν αμιγώς ερασιτεχνικό άθλημα μπορεί να υπάρξει το πόλο. Όποιος περιμένει να αμειφθεί παίζοντας πόλο, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι μακράν νυχτωμένος.

1-1 στο γκολμπόλ με Πάνθρακα

Αφού πέρασα το μαρτύριο να παρακολουθήσω το παιχνίδι έστω κι από την τηλεόραση, θα πω την γνώμη μου. 

Γύρισα στο σπίτι μου στις 6 και 10, και ήταν ήδη αργά για να ξεκινήσω για το γήπεδο. Άσε που είχαμε οικογενειακώς κι ένα ραντεβού με γιατρό, το οποίο αρχικά καθυστέρησε εξ αιτίας του γιατρού και... τελικά έκλεψα κι εγώ λίγη ώρα επιπλέον για να μπορέσω να δω το παιχνίδι ως το τέλος.

Στο πρώτο ημίχρονο το μυαλό μου πήγε στην περιγραφή του Χάρυ Κλυν, περί Βραδυποριακού-Ταλαιπωριακού. Όποιος την θυμάται, θα καταλάβει...

Διαγωνισμός άστοχων πασών, διαγωνισμός πουλήματος μπάλας, διαγωνισμός ανικανότητας και λαθών, οι άμπαλοι έπαιζαν εναντίον των άμπαλων, και οι δεύτεροι στην τέταρτη-πέμπτη ευκαιρία που τους χάρισαν οι πρώτοι, κατάφεραν να προηγηθούν στο σκορ. Κάποιες στιγμές το παιχνίδι έμοιαζε με γκολμπόλ, το παιχνίδι που κάποιοι τυφλοί ποδοσφαιριστές τρέχουν και κλωτσάνε μια μπάλα που κουδουνίζει, με στόχο να βάλουν γκολ. Με την διαφορά ότι οι δικοί μας παίκτες δεν είχαν προβλήματα όρασης και το παιχνίδι δεν ήταν στα πλαίσια της παραολυμπιάδας...

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Πανιώνιος μπήκε με περισσότερη όρεξη, αλλά και πάλι η ισοφάριση στο τέλος ήρθε πάλι από λάθος, του τερματοφύλακα αυτήν την φορά των αντιπάλων μας, κι όχι επειδή δείξαμε ικανοί να ισοφαρίσουμε. Παρά λίγο να βάζαμε και γκολ στις καθυστερήσεις, για να φαντάζει το αποτέλεσμα (και μάλιστα με ανατροπή) σαν μαγική εικόνα, ότι κάποιοι έπαιξαν μπάλα. Μπάλα δεν παίξαμε. Απλώς την ταλαιπωρήσαμε.

1 νίκη και μάλιστα με τον ΠΑΟ, 2 ισοπαλίες με ΟΦΗ εκτός και Πάνθακα εντός, και μια αναμενόμενη ήττα με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, μοιάζει εξαιρετικός απολογισμός βαθμών. Η εικόνα όμως της ομάδας είναι απωθητική, δεν μπορούμε με τίποτα να κατεβάσουμε την μπάλα κάτω και να αλλάξουμε 2-3 πάσες χωρίς να την πουλήσουμε, ακόμα κι αν δεν μας πιέζει ο αντίπαλος. Ευκαιρία μόνο από σύμπτωση μπορούμε να δημιουργήσουμε. Καλοί οι βαθμοί αλλά η εικόνα της ομάδας δεν αφήνει αισιοδοξία για το μέλλον. Βέβαια υπάρχει και η Καλλονή, που έχει 9 βαθμούς με 3Χ3 νίκες και μια ήττα από τον Γαύρο στην πρεμιέρα. Με τερματοφύλακα τον πάλαι ποτέ "χοντρό" του Ιστορικού.

Η μόνη ελπίδα μας είναι πως και οι άλλες ομάδες έχουν ανάλογα χάλια.  

ΥΓ. Συνιστώ σε όλους να διαβάσουν το πιο κάτω κείμενο. Το διάβασα κι εγώ καλά καλά. ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝΑ!!! (17/9)

http://panioniosinchios.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html

εις το επανειδείν

Μετά από σχεδόν 3 χρόνια, οι δρόμοι μας χώρισαν.

Ήθελα τα παιδιά μου να είναι αθλητές του Πανιωνίου, όπως ήμουν κι εγώ κάποτε. 

Θέλω να ευχαριστήσω τον Πανιώνιο για όσα τους πρόσφερε, και εύχομαι σύντομα να ξεπεραστούν τα προβλήματα και να βρουν ξανά τον δρόμο προς την κορυφή και τις διακρίσεις οι αθλητές του ιστορικού.

Θα μου λείψουν κάποιοι άνθρωποι. Κάποιοι φίλοι. 

Όσον αφορά το άθλημα της υδατοσφαίρισης, η τελευταία δεκαετία φέρνει τον Πανιώνιο στις 3 κορυφαίες ομάδες σε επιτυχίες στα τμήματα υποδομών. Δυστυχώς τα 2 τελευταία χρόνια, πολλά άλλαξαν. 

Εάν θέλουμε να ξαναδούμε τον Πανιώνιο ψηλά, θα πρέπει απλώς να επαναλάβουμε όσα έγιναν 10 χρόνια πριν, και να αποφύγουμε όσα έγιναν τα 2 τελευταία χρόνια που ουσιαστικά οδήγησαν στο να χάσουμε τον δρόμο προς τις επιτυχίες.

Με το δεξί

Χι στην Κρήτη με τον ΟΦΗ με 0-0. Και μετά, 3 τεμάχια στον βάζελο στην Νέα Σμύρνη!!! 0 παθητικό σε 2 παιχνίδια.

Το πρώτο παιχνίδι, δεν μπόρεσα να το δω ούτε καν τηλεοπτικά. Δεν έχω καθόλου εικόνα τι έγινε.

Το παιχνίδι με τον βάζελο, το είδα τηλεοπτικά, αφού μόλις γύρισα από διακοπές και είχα πολλά να κάνω, δεν με έπαιρνε να πάω στο γήπεδο.

Δεν ξέρω πόσο καλή ομάδα και παίκτες έχει ο Παναθηναϊκός, αλλά είναι βέβαιο πως εχθές έγινε ρουά ματ. Του δόθηκε ανούσια και ακίνδυνη κατοχή, και χάρη σε ένα εκπληκτικό γκολ του Αραβίδη (δεν είχε βάλει και πέρυσι ακριβώς το ίδιο γκολ στον βάζελο, από την ίδια σχεδόν θέση με παρόμοιο σουτ στη κλειστή γωνία? Που είχαμε προηγηθεί και μετά ήρθε εκείνο το απίθανο αυτογκολ του λιποτάκτη Σπυρόπουλου...) με ασίστ του Κολοβού, που είχε ήδη καταγράψει καλές ενέργειες, και ολοκλήρωσε την μεγαλειώδη εμφάνιση του με το υπέροχο γκολ που έβαλε και έκανε το 2-0. Το 3-0 ήρθε μέσα σε ένα τουρλουμπούκι, και με λίγη προσοχή θα μπορούσαμε να πετύχουμε κι άλλα γκολ.

Δεν το βλέπεις κάθε μέρα, να νικάει εύκολα τελικά ο Πανιώνιος τον Παναθηναϊκό, και μάλιστα με 3-0. Εξαιρετική ανασταλτική λειτουργία, αποτελεσματικοί και επικίνδυνοι στις αντεπιθέσεις, ψύχραιμοι όταν χρειάστηκε, αυτός είναι ένας Πανώνιος που μπορεί να κάνει χαρούμενο κάθε οπαδό του, με νέα παιδιά που τρώνε σίδερα και με έξυπνες κινήσεις από τον πάγκο.

4 βαθμοί στα 2 πρώτα παιχνίδια, δύσκολα παιχνίδια μάλιστα, αυτό είναι ένα πραγματικό ξεκίνημα με το δεξί.

Αυτά είναι τα μαντάτα

Η ερχόμενη αγωνιστική χρονιά προμηνύεται μαύρη, τουλάχιστον όσο αφορά το πόλο του Πανιωνίου. Και η φετινή μαύρη ήταν, αλλά θα μας φαίνεται άσπρη σε σχέση με αυτήν που θα ακολουθήσει.

Φέτος το τμήμα του πόλο εισέπραξε γύρω στα 52 χιλιάρικα. Αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν ούτε για ζήτω, για να πληρώνονται 7-8 προπονητές, τα έξοδα της ανδρικής ομάδας στην Α1, της γυναικείας ομάδας, της γραμματείας, της αναλογίας θέρμανσης της μικρής πισίνας, κλπ έξοδα. Τα έξοδα του τμήματος χωρίς την ανδρική και την γυναικεία ομάδα, προϋπολογίζονται περίπου στα 60 χιλιάρικα.

Δεδομένου ότι η μηνιαία συνδρομή των παιδιών που αθλούνται στο τμήμα είναι 50 ευρώ, και δεδομένου ότι αθλούνται συστηματικά γύρω στα 150 παιδιά, θα περίμενε κάποιος ότι τα έσοδα του τμήματος θα ήταν 75 χιλιάρικα κι όχι 52. Κάποιοι έχουν εκπτώσεις για κοινωνικούς λόγους, κάποιοι απλώς δεν πληρώνουν, κάποιοι δεν έχουν πιεστεί ποτέ να πληρώσουν. Ρεαλιστικός στόχος εσόδων θα μπορούσε να οριστεί το ποσό των 60-65 χιλιάδων ευρώ.

Κάτι το παράβολο συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α1 που θα είναι γύρω στα 10-15 χιλιάρικα (αν και υπάρχουν αντιδράσεις και παίζει να καταργηθεί...), ο μισθός του προπονητή της ανδρικής και της γυναικείας ομάδας, τα έξοδα μετακινήσεων για τα εκτός έδρας παιχνίδια, τα έκτακτα έξοδα που μπορεί να προκύψουν, καθώς και μια ελάχιστη αποζημίωση των παικτών, εγώ τα υπολογίζω συνολικά γύρω στα 45-50 χιλιάρικα, άλλοι τα υπολογίζουν λιγότερο, άρα αναλόγως την αισιοδοξία του καθένα, το ελάχιστο κόστος λειτουργίας όλου του τμήματος είναι από 85 μέχρι 110 χιλιάρικα.

Με έσοδα 50 χιλιάδες δεν πας πουθενά. Ακόμα κι αν καταφέρναμε να εισπράξουμε το θεωρητικό μέγιστο, δηλαδή 70-75 χιλιάρικα, πάλι μέσα θα μπαίνει το τμήμα. Για χορηγίες κλπ είναι ανέκδοτο να μιλάμε...

Βέβαια όποιος θέλει πραγματικά και ξέρει την δουλειά του, πάντα μπορεί να βρει κι άλλα έσοδα. Εάν ας πούμε διοργανώναμε κάποιο ανεπίσημο πρωτάθλημα ηλικιακό για την προετοιμασία των ομάδων, και κάθε Κυριακή ας πούμε η άδεια πισίνα αποκτούσε έσοδα, θα μπορούσαν τα έσοδα να αυξηθούν.Μπορούν να υπάρξουν έκτακτα έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις, όπως τουρνουά, σεμινάρια, κλπ. Αλλά όλα αυτά θέλουν οργάνωση, ικανότητα αλλά και πολύ δουλειά.

Η διοίκηση προσανατολίζεται στο να μην δηλώσει καν την ανδρική ομάδα στην Α1, και προκειμένου να περικόψει έσοδα, να διαλύσει ουσιαστικά την ανδρική και την γυναικεία ομάδα. Αυτό που δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν, είναι ότι σε τέτοια περίπτωση, πολλοί αθλητές που μέχρι τώρα πλήρωναν, απλώς θα αποχωρήσουν και τα έσοδα που προσδοκούν όχι απλώς δεν θα αυξηθούν, απεναντίας θα μειωθούν ραγδαία. Έτσι στο τέλος της επόμενης χρονιάς, ακόμα και χωρίς το κόστος της ανδρικής ομάδας καθώς και της γυναικείας, πάλι μέσα θα είναι το ταμείο, τουλάχιστον 10 χιλιάδες, πιστεύω ότι θα είναι περισσότερο και από 20 χιλιάδες. Δεν νομίζω πως θα καταφέρουν του χρόνου να εισπράξουν πάνω από 40 χιλιάρικα, εάν ο Πανιώνιος δείχνει εικόνα ακόμα μεγαλύτερης διάλυσης απότι τώρα...

Εάν λοιπόν στο τέλος του χρόνου το πόλο θα δημιουργήσει εκ νέου ελλείμματα, η διοίκηση με τις επιλογές αυτές θα έχει πετύχει απλώς μια τρύπα στο νερό. 

Η πρώτη προτεραιότητα της διοίκησης ήταν να μην μικρύνει τον Πανιώνιο, αλλά αυτό μάλλον ισχύει μόνο για το ποδόσφαιρο...

Λύση που συζητήθηκε εχθές (από μια ομάδα γονιών που ανησυχεί) είναι: Να συνεργαστεί η διοίκηση (οι 1-2 άνθρωποι της διοίκησης που ασχολούνται με το πόλο) με μια ομάδα γονέων που καλώς ή κακώς είναι οι μόνοι χρηματοδότες τώρα πια, να βοηθήσουμε οι γονείς στο να εισπράττονται τα μηνιαία τέλη ώστε να αυξηθούν τα έσοδα (θεωρώ ρεαλιστικό το να φτάσουμε στα 60 χιλιάρικα εισπράξεων, ίσως και λίγο καλύτερα...), και με έκτακτες χορηγίες όσων μπορούν (ήδη εχθές κάποιοι δήλωσαν πως θέλουν και μπορούν να βοηθήσουν οικονομικά), ώστε να καταφέρουμε να αυξηθούν ακόμα περισσότερο τα έσοδα. Να δουλέψουμε και κάποιες ιδέες στο στυλ όσων προανέφερα, για να μεγιστοποιήσουμε την αξιοποίηση της πισίνας και του πόλο.

Η διοίκηση να αντιληφθεί ότι έτσι κι αλλιώς θα βάλει το χέρι στην τσέπη, κατά την εκτίμηση μου 15 με 20 χιλιάρικα. Αντί να τα βάλει επειδή συρρίκνωσε τον Πανιώνιο, ας τα βάλει για να τον κρατήσουμε όλοι μαζί εκεί που βρίσκεται, και ει δυνατόν να τον ανεβάσουμε από τα σημερινά χάλια. 

Τόσοι άνθρωποι που καθημερινά περνάμε τις ώρες μας γύρω από τον Πανιώνιο, αντί να χαζολογάμε, μπορούμε να αξιοποιηθούμε από την διοίκηση και να προσφέρει ο καθένας αυτό που μπορεί. Αυτό για μένα είναι το μόνο αισιόδοξο σενάριο: Να μην παλεύουν μόνοι τους ένας-δύο άντε τρεις άνθρωποι της διοίκησης, και προφανώς να μην αρκούν, αλλά δεκατρείς ή και εικοσιτρείς άνθρωποι, που θα πούνε ιδέες και θα προσφέρουν γνώσεις και χέρια. 

Αντώνης Μάγγος

ΥΓ. Τα πιο πάνω, είναι όσα συζητήθηκαν εχθές, φυσικά μέσα από το προσωπικό μου φίλτρο. Η δικιά μου γνώμη είναι μια: Την δημοκρατία δεν είμαστε ικανοί να την διαχειριστούμε σωστά, καταλήγουμε πάντα σε ασυδοσία και στο να θέλει ο καθένας άλλα, 100 άνθρωποι 110 γνώμες. Εγώ πιστεύω πως τους κανόνες και τους στόχους πρέπει να τους βάζει ο σύλλογος, και εμείς να εφαρμόζουμε και να υπακούμε. Στο Δ.Σ υπάρχουν 2 τουλάχιστον άνθρωποι που ασχολούνται με το πόλο. Ας βάλουν αυτοί τους στόχους και τους κανόνες, και όποιος γουστάρει μένει, οι υπόλοιποι όπου αλλού θέλουν.

Από κει και πέρα, όσοι μπορούν και θέλουν (μέσα στα πλαίσια κανόνων), μπορούν να είναι αρωγοί.

Σε καμία περίπτωση δεν συμφωνώ με την αυτοδιαχείριση του τμήματος με εξωπανιώνιους παράγοντες που όταν θα φύγουν, θα πάρουν μαζί τους ένα μεγάλο μέρος των υποδομών που ήδη υπάρχουν ή που θα αναπτύξουν εν τω μεταξύ, εάν το κάνουν κι αυτό.

ΥΓ2. Κάποιοι συστηματικά δεν πληρώνουν τις συνδρομές τους. Πράγματι υπάρχουν κοινωνικοί λόγοι που οδηγούν τον σύλλογο να μην μπορεί να εισπράξει τις συνδρομές, αλλά υπάρχει και ο αντικειμενικός λόγος ότι δεν μπορεί αυτό να συνεχιστεί: Με 100 παιδάκια να προπονούνται, χρειάζεσαι λιγότερους προπονητές, ώρες=έξοδα πισίνας, κλπ. Με 200 παιδάκια που πληρώνουν μόνο τα 100, ο Πανιώνιος έχει περισσότερα έξοδα. Δεν μιλάμε για την καθυστέρηση λίγων ημερών, αλλά για συστηματική αποφυγή πληρωμής για μήνες... Αυτό κατά την γνώμη μου είναι διπλή πληγή: Πέραν του προφανούς κόστους που ήδη ανάφερα, κάποιοι ψάχνουν για άλλοθι για το ότι δεν πληρώνουν... Γκρινιάζουν για τα πάντα, κατακρίνουν τα πάντα, φωνάζουν για τα πάντα, αντί να ευγνωμονούν τον σύλλογο που κάνει τα στραβά μάτια και προπονεί τα παιδιά τους και μάλιστα δωρεάν!!!

Υπάρχουν και πιο "φτηνά" αθλήματα (με λιγότερο κόστος), υπάρχουν τρόποι να γυμναστεί ένα παιδί τζάμπα ή σχεδόν τζάμπα. Το να γίνεται τζάμπα εις βάρος του Πανιωνίου και όσων πληρώνουν, είναι άδικο. Λυπάμαι πολύ γι αυτό που λέω, αλλά όταν ακούω πως τα έσοδα του τμήματος είναι 52 χιλιάρικα, ενώ γυμνάζονται συστηματικά 150 παιδιά, τα έσοδα έπρεπε να είναι 75 χιλιάρικα, και περιστασιακά έχουν περάσει από τον Πανιώνιο και 40 ακόμα παιδιά (παιδιά που ήταν αθλητές αλλά σταμάτησαν ή παιδιά που ήρθαν, είδαν και απήλθαν...), αυτό σημαίνει ότι το τμήμα έπρεπε να φτάνει  τις 80 χιλιάδες έσοδα (κι όχι τις 52χιλ), κάτι που θα άφηνε περιθώρια για την κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους των συνολικών εξόδων με τις ανδρικές και γυναικείες ομάδες.

Αφού φτάνουμε μόνο στα 52 χιλιάρικα είσπραξης, θα έπρεπε κατά την γνώμη μου (όσο σκληρή κι αν ακούγεται) να μείνουμε με τα παιδιά που πληρώνουν. 

Μίνι παίδες

συγχαρητήρια στο Π Φάληρο

Χρυσό στους μίνι παίδες, χρυσό στους παίδες, αργυρό στους έφηβους, αργυρό και στους νέους άνδρες. Όλα αυτά τα πέτυχαν οι ομάδες υποδομών του Παλαιού Φαλήρου, στο πόλο.

Η χρονιά 2012-2013 μόνο πετυχημένη μπορεί να θεωρηθεί για το Π Φάληρο.

Εμείς στον Πανιώνιο, είχαμε συνηθίσει σε αντίστοιχες επιτυχίες μέχρι πρόσφατα. Τώρα κάτι τέτοια είναι περασμένα μεγαλεία, και διηγώντας τα να κλαις.

Δεν χρειάζεσαι πάνω από 2-3 χρόνια για να διαλύσεις ότι κτίστηκε με πολύ κόπο στο παρελθόν. Η συστηματική και οργανωμένη δουλειά φέρνει πάντα αποτέλεσμα, πιο γρήγορο αποτέλεσμα φέρνει το μπάχαλο. Το αντίθετο αποτέλεσμα βέβαια...

Οι παίδες στην τελική φάση του πρωταθλήματος πόλο

Η ομάδα των παίδων, έκανε την υπέρβαση και παρά τα προβλήματα, κατάφερε με σκληρή δουλειά του προπονητή και των παιδιών όλη την χρονιά, και προκρίθηκε τελικά στην τελική φάση του πρωταθλήματος στις 10 καλύτερες ομάδες της Ελλάδας. 

Εχθές στα 2 πρώτα παιχνίδια της τελικής φάσης, δεν κατάφερε να πετύχει κάτι περισσότερο.

Πανιώνιος - ΝΟ Χίου 6-13, ΝΟ Πατρών - Πανιώνιος 7-0

ΥΓ. Ήττες και με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ, αν και η ομάδα έπαιξε καλύτερα.

Στο τελευταίο παιχνίδι κατάταξης, ο Πανιώνιος νίκησε (σχετικά εύκολα θα έλεγα) την ομάδα της Λάρισας, και κατέλαβε τελικά  την 9η θέση στο πρωτάθλημα.  Για 5η-6η θέση: ΠΑΟΚ - ΝΟ Ρεθύμνου 16-5. Για 7η-8η θέση: ΝΟ Πατρών - Άθως Χαλκιδικής 11-4. Για 9η--10η θέση: Πανιώνιος - ΝΟ Λάρισας 11-7.

πρωταθλητής στους μικρούς το Π Φάληρο

Ο προπονητής της ομάδας μίνι παίδων του Παλαιού Φαλήρου που κατέκτησε το πρωτάθλημα, Μιχάλης Παπαναστασίου, μίλησε στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ τόσο για την ομάδα του όσο και για την κατάσταση του ελληνικό πόλο.

Για την επιτυχία αυτή της ομάδας μίνι παίδων τόνισε: 

«Σίγουρα τα παιδιά δούλεψαν πάρα πολύ με σκοπό να κατακτήσουν το πρωτάθλημα. Αγωνίστηκαν με όλες τους τις δυνάμεις, πάλεψαν και στο τέλος τα κατάφεραν».

 Όσον αφορά στην ομάδα του Παλαιού Φαλήρου και σε όλο το εύρος των τμημάτων του πόλο, ο κ. Παπαναστασίου στάθηκε κυρίως στον προγραμματισμό και τη δουλειά που γίνεται στα τμήματα υποδομής του συλλόγου:

«Το Παλαιό Φάληρο είναι μια ομάδα που δουλεύει πολύ στις μικρές ηλικιακές κατηγορίες. Στους παίδες, στους εφήβους, στους νέους, πραγματοποιείται μια καλή προσπάθεια. Το ανδρικό τμήμα ήταν επιτυχία που παρέμεινε στην Α1, λόγω των οικονομικών της προβλημάτων. 

Τα τμήματα υποδομής τροφοδοτούν την πρώτη ομάδα  με αρκετά παιδιά, αλλά το αν θα σταθείς στη μεγάλη κατηγορία εξαρτάται και από το μέγεθος της οικονομικής σου δυνατότητας».

σχόλια τέλος

Αποφάσισα για ένα διάστημα τουλάχιστον να αλλάξω την πρακτική μου, και να μην μπαίνω στην διαδικασία της απάντησης σχολίων που κάνει ο καθένας στο blog μου. Γι αυτό θα κλείσω την δυνατότητα σχολίων.

Ανέκαθεν το συγκεκριμένο blog υπήρξε προσωπικό ημερολόγιο, και ως τέτοιο λειτουργεί. Τα σχόλια που με βοηθούσαν να εκφράσω τις σκέψεις και τις απόψεις μου, τα έβλεπα με θετική διάθεση.
Τα ανώνυμα σχόλια δεν ήταν δεκτά, γιατί όποιος έχει κάτι να πει πρέπει κατά την γνώμη μου να παίρνει και την ευθύνη όσων λέει.

Πολύ περισσότερο, δεν έχω καμία διάθεση και κανέναν λόγο να απαντάω σε σχόλια που κάποιοι κάνουν σε άλλους χώρους. Μπήκα σε αυτό το τριπάκι πριν ένα διάστημα, αλλά δεν την ξαναπατάω. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει την γνώμη του, και μπορεί να την εκφράζει όπου και όπως θέλει. Εδώ όμως δεν είναι φόρουμ συζητήσεων, είναι ένα προσωπικό blog. Αυτό το blog υπάρχει για να εκφράζω εγώ τις σκέψεις και τις απόψεις μου, κι όχι ο κάθε πικραμένος. 

Ότι έγινε μέχρι τώρα, καλώς καμωμένο, από δω και πέρα επιλέγω να παραμείνει ο προσωπικός χαρακτήρας του blog σε πιο προσωπικό επίπεδο, κι όχι να γίνεται πεδίο αντιπαραθέσεων.

Κλείστε την πόρτα!!!

Όταν κάποιος στέλνει το παιδί του στο σχολείο, δεν κάθεται τριγύρω να παρακολουθεί τι συμβαίνει στην τάξη. Κάθε 2-3 μήνες ενημερώνεται από τον δάσκαλο για την πρόοδο του παιδιού, και τελικά αποδέχεται την αξιολόγηση του δασκάλου για την πρόοδο του, μέσω των συμβουλών, των σχολίων αλλά και της βαθμολογίας που του βάζει.

Εάν το παιδί δεν πάρει 10άρια, αλλά 7άρια ή εξάρια ας πούμε, τότε ο γονιός κατσαδιάζει το παιδί του που δεν προσπαθεί περισσότερο (κι όχι τον δάσκαλο), και συνεργάζεται με τον δάσκαλο ακολουθώντας τις συμβουλές του, για να βοηθηθεί και να βελτιωθεί το παιδί.

Όταν το παιδί το στέλνεις στο φροντιστήριο, αλλά παρόλα αυτά δεν βελτιώνεται σαν μαθητής, τότε... είτε το πιέζεις να προσπαθήσει περισσότερο, είτε αλλάζεις φροντιστήριο. Το συζητάς έτσι κι αλλιώς με τον δάσκαλο του φροντιστηρίου, και προσπαθείς να νουθετήσεις το παιδί σου για να πιάσουν τόπο οι προσπάθειες και τα χρήματα που ξοδεύετε.

Το δεδομένο λοιπόν είναι ότι εμπιστευόμαστε τους δασκάλους, τους ακούμε, ακολουθούμε τις συμβουλές τους, νουθετούμε το παιδί μας να συνεργαστεί με τους δασκάλους του και τελικά παίρνουμε τα μέτρα μας όταν δεν επιτυγχάνεται το αποτέλεσμα που θέλουμε, συνήθως πιέζοντας ακόμα περισσότερο το παιδί, με την συνεργασία και τις συμβουλές των δασκάλων ως πιο ειδικών.

Ο αθλητισμός των παιδιών, είναι άλλη ιστορία. Κατ αρχάς δεν είναι υποχρεωτικός, όπως η μόρφωση και το σχολείο. Κατά δεύτερον σαν φίλαθλοι ή οπαδοί είμαστε κάφροι, εντελώς κακομαθημένοι. Πληρώνουμε ένα εισιτήριο για να δούμε έναν αγώνα μπάσκετ ή ποδοσφαίρου ας πούμε, παρακολουθούμε και τηλεόραση, και έχουμε γίνει όλοι προπονητές εξέδρας. Έχουμε άποψη από την πρώτη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, ενώ στην ουσία είμαστε παντελώς άσχετοι. Κι άντε να έχει άποψη κάποιος που κάποτε έπαιξε μπάλα σε ομάδα, εμείς οι πολλοί κρίνουμε το ποιός μπήκε, ποιός βγήκε, σε τι θέση έπαιξε, πόση ώρα έπαιξε, που και πότε έδωσε πάσα, κλπ, λες και ο προπονητής της ομάδας είναι ένας άσχετος μαλάκας, κι εμείς από Κρόιφ και πάνω. 

Εχθές είχα μια συζήτηση με έναν φίλο, και θεωρώ ότι γενικά μιλούσε σωστά. Το λάθος του όμως, είναι ότι τελικά ακυρώνει τον δάσκαλο-προπονητή του παιδιού του και της ομάδας. Η γκρίνια δε, καθώς και τέτοιου τύπου συζητήσεις (ακόμα κι αν είναι σωστές μέχρι ένα σημείο), μόνο βλαβερές είναι (κατά την γνώμη μου) για μια ομάδα. Χάνεται ο σεβασμός των παιδιών προς τον προπονητή τους, και χαλάει η ψυχολογία τους. Πως θα προσπαθήσει ένα παιδί να κάνει όσα του λέει ο προπονητής του, όταν το παιδί του ξέρει ότι ο πατέρας του θεωρεί τον προπονητή μαλάκα ή άσχετο?

Όποιος θεωρεί πως  ο σύλλογος ή οι προπονητές του παιδιού του είναι ακατάλληλοι, καλύτερα θα ήταν να απευθυνθεί σε κάποιον άλλο σύλλογο, σε κάποιον άλλον προπονητή. Δεν είναι δυνατόν να ακυρώνεται ο προπονητής και ο σύλλογος από τον κάθε γονιό-προπονητή εξέδρας και παρόλα αυτά να παραμένει στον σύλλογο αυτόν και με τον προπονητή αυτόν.

Σε άλλους συλλόγους, που είναι σοβαροί και χτυπάνε τις πρώτες θέσεις στα πρωταθλήματα (στο πόλο σε αυτήν την κατηγορία των σοβαρών ανήκουν το Π Φάληρο και η Βουλιαγμένη), οι γονείς είναι απέξω. Δεν διανοούνται να παραστήσουν τους προπονητές της εξέδρας. Ο Πανιώνιος έχει καταντήσει μπουρδέλο, γι αυτό κάτι τέτοιοι τύποι αλωνίζουν και βλάπτουν το κλίμα και την ομάδα.

Η γνώμη μου είναι απλή: Κλείστε την πόρτα. Όλοι όσοι δεν γουστάρουν, δεν εμπιστεύονται τον σύλλογο, δεν θέλουν τον εκάστοτε προπονητή κλπ, να βγουν έξω!!! Να μείνουν όσοι εμπιστεύονται τον σύλλογο. Όποιος θέλει να μείνει στον Πανιώνιο κι εμπιστεύεται ότι λειτουργεί σαν καθώς πρέπει σχολείο ή φροντιστήριο, να περιμένει το τρίμηνο και την τελική βαθμολογία, κι όχι να γκρινιάζει πρωί μεσημέρι βράδυ και να συμμετέχει σε οποιασδήποτε μορφής ίντριγκες και κουβέντες. Δεν μπορεί να κρέμεται σαν το τσαμπί στις εξέδρες, και να παρακολουθεί και να κρίνει κάθε κουβέντα και κάθε ενέργεια του προπονητή. Όποιος θέλει να είναι πιο πάνω από τον προπονητή, τον εκάστοτε προπονητή, ας πάρει το δελτίο του και να πάει σε κάποιον άλλον σύλλογο, να τα κάνει μπουρδέλο εκεί, κι όχι τον Πανιώνιο.

Εάν από Σεπτέμβρη συνεχίσουν τα ίδια, εάν τα παιδιά παραμείνουν ανεξέλεγκτα και παρουσιάζουν εικόνα αλητών κι όχι αθλητών, και οι γονείς ή κάποιοι γονείς έστω, συνεχίσουν να παριστάνουν τους προπονητές και τους επαΐοντες, τότε θα αναγκαστώ να πάρω εγώ το δελτίο του παιδιού μου, και να εμπιστευτώ την άθληση του σε κάποιον άλλον σύλλογο, που θα τον θεωρήσω πιο σοβαρό. Δεν πάει άλλο. 

Προτάσεις και ιδέες μπορούν να υπάρχουν και να βελτιώνουν τα πράγματα, άλλωστε εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, όμως η κριτική πρωί μεσημέρι βράδυ και η γκρίνια μόνο κακό κάνουν.

Αντώνης Μάγγος

ΥΓ. Δεν το είχα προσέξει παλιότερα ότι στην γενική πληθυντικού, το αλητών και το αθλητών διαφέρουν μόνο κατά ένα θήτα.

Ελπίζω να πάρω κάποια απάντηση από τους αρμοδίους του τμήματος, για να ξέρω εάν θα πρέπει να ψάχνω για ομάδα ή εάν από Σεπτέμβρη θα γίνει ομάδα η ομάδα του γιού μου. 

ανύπαρκτοι

Όπως έχω ματαξαναπεί πολλές φορές, ο Πανιώνιος είναι μια μικρογραφία της Ελλάδας. Η Ελληνική κοινωνία με τα καλά της και τα στραβά της, αποτυπώνεται στον δικό μας μικρόκοσμο του Πανιωνίου.

Κάποιοι σφάζονται για την εξουσία, κάποιοι για την κονόμα, κάποιοι είναι ρομαντικοί και ζούνε στον κόσμο τους, και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας (και του Πανιώνιου μικρόκοσμου) είναι αποστασιοποιημένοι, πικραμένοι, απαθείς. 

Τώρα που στην Ελλάδα συγκυβερνάει η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, εμείς στον Πανιώνιο έχουμε την δικιά μας συγκυβέρνηση. Κανένας δεν κάνει τίποτα, απλά περνάει ο καιρός και συρόμαστε σε αποφάσεις και ενέργειες από άλλους υπό το πρίσμα της πλήρους διάλυσης, για να κερδίσουμε άλλη μια μέρα που όταν έρθει τα προβλήματα θα είναι ακόμα μεγαλύτερα και λύση δεν θα υπάρχει...

Για ποιόν τα λέω αυτά? Μα και για την Ελλάδα και για τον Πανιώνιο τα ίδια ισχύουν.

Το μέλλον μας είναι ξεκάθαρο: Θα καταντήσουμε ανύπαρκτοι. Όποιος ακόμα δεν το βλέπει, θα το δει σύντομα. Τα γεγονότα θα τον πείσουν.

Τα νέα παιδιά δεν έχουν δουλειές, δεν έχουν προοπτικές, δεν θα μπορέσουν να κάνουν ποτέ οικογένειες και παιδιά, δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν παρά μόνο εάν σηκωθούν και φύγουν από την χώρα. Τι μέλλον να έχει η χώρα μας? Τι μέλλον να έχει ο Πανιώνιος?

Κάποιος περιμένει να ξεσηκωθούν οι υγιείς Πανιώνιες δυνάμεις. Όταν τις βρει, ας μου τηλεφωνήσει κι εμένα, που περιμένω να ξεσηκωθούν οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας μπας και αλλάξει κάτι σε αυτήν την χώρα. Προς το παρόν, τα γκάλοπ λένε πως συνεχίζει να ανεβαίνει η ΝΔ και να την ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι περιμένουμε από κάποιους άλλους να κάνουν κάτι. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αφού ο καθένας μας είναι ένας μόνος του. Είμαστε πολλοί, είμαστε οι πιο πολλοί, αλλά είμαστε μόνοι μας. Γι αυτό θα εξαφανιστούμε, ο άνθρωπος επιβίωσε διότι οργανώθηκε σε ομάδες, σε κοινωνίες. Ο καθένας μόνος του είναι αδύνατο να επιβιώσει, γι αυτό θα πάρουμε ακριβώς αυτό που μας αξίζει: Θα γίνουμε ανύπαρκτοι.

Β΄ φάση του πρωταθλήματος πόλο παίδων

Από σήμερα και μέχρι την Κυριακή (4-7 Ιουλίου) διεξάγεται η Β΄ φάση του πρωταθλήματος πόλο παίδων.

Γ’  ΟΜΙΛΟΣ  ΑΤΤΙΚΗΣ   ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ  Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ

1η  αγωνιστική   Παρασκευή        5/7/13
ΩΡΑ:      20:30     ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ  ΓΣΚΟ  ΠΟΣΕΙΔΩΝ  ΙΛΙΣ. (τελικό σκορ 7-7)
ΩΡΑ:      21:30     ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  ΑΟ     ΕΘΝΙΚΟΣ  ΟΦΠΦ

2η  αγωνιστική   Σάββατο              6/7/13
ΩΡΑ:      10:00     ΕΘΝΙΚΟΣ  ΟΦΠΦ              ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ  ΓΣ(τελικό σκορ 7-10) ΩΡΑ:      11:00     ΝΕ  ΠΑΤΡΩΝ       ΚΟ  ΠΟΣΕΙΔΩΝ  ΙΛΙΣ.
ΩΡΑ:      12:00     ΝΟ  ΠΑΤΡΩΝ      ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  ΑΟ

3η  αγωνιστική   Σάββατο              6/7/13
ΩΡΑ:      19:30     ΚΟ  ΠΟΣΕΙΔΩΝ  ΙΛΙΣ.       ΕΘΝΙΚΟΣ  ΟΦΠΦ
ΩΡΑ:      20:30     ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  ΑΟ     ΝΕ  ΠΑΤΡΩΝ
ΩΡΑ:      21:30     ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ  ΓΣΝΟ  ΠΑΤΡΩΝ(τελικό σκορ 4-7)

4η  αγωνιστική   Κυριακή               7/7/13
ΩΡΑ:      10:00     ΝΕ  ΠΑΤΡΩΝ       ΕΘΝΙΚΟΣ  ΟΦΠΦ
ΩΡΑ:      11:00     ΝΟ  ΠΑΤΡΩΝ      ΚΟ  ΠΟΣΕΙΔΩΝ  ΙΛΙΣ.
ΩΡΑ:      12:00     ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  ΑΟ     ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ  ΓΣ(τελικό σκορ 5-6)

5η αγωνιστική   Κυριακή               7/7/13
ΩΡΑ:      17:00     ΕΘΝΙΚΟΣ  ΟΦΠΦ              ΝΟ  ΠΑΤΡΩΝ
ΩΡΑ:      18:00     ΚΟ  ΠΟΣΕΙΔΩΝ  ΙΛΙΣ.       ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ  ΑΟ
ΩΡΑ:      19:00     ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ  ΓΣΝΕ  ΠΑΤΡΩΝ(τελικό σκορ 5-5) και πρόκριση!


Εύχομαι καλή επιτυχία στα παιδιά της ομάδας μας.  

ΥΓ. Τι τσιμπούσι ήταν αυτό?

Με κόντρα διαιτησία που έβλεπε επιθετικά σε εμάς και χάριζε αποβολές στον Παναθηναϊκό, φτάσαμε να χάνουμε με 5-2. Αλλά στα τελευταία 4 λεπτά, φάνηκε όλος ο κομπλεξισμός των βάζελων και η ψυχολογική ανωτερότητα των παιδιών του Πανιωνίου, και γύρισαν το ματς με 4 αναπάντητα γκολ, τελικό 5-6 υπέρ του Πανιωνίου. Έ ρε γλέντια μετά την λήξη του αγώνα, από το ναδίρ στο ζενίθ, είχα χρόνια να ζήσω τέτοιο πανηγύρι. 

ΥΓ2. 
Αρκούσε η ισοπαλία για την πρόκριση:
Στον τελευταίο αγώνα με την ΝΕΠ, ο Πανιώνιος χρειαζόταν τον έναν βαθμό για να προκριθεί. Προηγήθηκε με 5-3 και έκανε απλή διαχείριση του χρόνου στο τέλος, με αποτέλεσμα να ισοφαριστεί (στο τελευταίο δευτερόλεπτο), πράγμα που δεν τον επηρέασε ως προς την επίτευξη του στόχου του, την πρόκριση στην τελική φάση. Για όσους δεν μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος αυτής της επιτυχίας, αρκεί να πω πως αυτά τα παιδιά (οι 99άρηδες και οι 2 χιλιάδες) πέρυσι ήταν εντελώς απροπόνητοι. Δεν κολυμπούσαν, δεν μπορούσαν να αλλάξουν πάσα που λέει ο λόγος. Δούλεψαν σκληρά τα παιδιά και ο προπονητής τους, και δικαιώθηκαν.